Rozdział Jedenasty

*Oczami Harry'ego*

No i wpadłem jak śliwka w kompot. Przecież nie przyznam się tak sam z siebie że jestem biseksualny, i że... interesują mnie także mężczyźni. Chciałem wybrnąć jakoś z tej sytuacji, próbowałem się wiercić i skierować wzrok w innym kierunku. Na marne.

- Haz ? Co się dzieje... - dopytywał Tommo swobodnie przesuwając rękę po moim udzie, robił to tak... zmysłowo, na moim ciele pojawiły się ciarki. Nie wytrzymałem tej presji i napięcia, nie byłem do końca świadom co robię, i po prostu przycisnąłem moje usta do ciepłych ust Louisa. Byłem pewien że za ułamek sekundy mnie odepchnie, lecz stało się coś zupełnie przeciwnego - pogłębił ten pocałunek, przeniósł rękę z mojego uda na policzek i ponownie mnie pocałował. Czuję się po prostu jak w raju, a nawet lepiej. Mam chęć głośno wykrzyczeć "KOCHAM LOUISA TOMLINSONA! KOCHAM GO NA ZABÓJ!"

Po chwili oderwaliśmy się od siebie, czułem jak pojawiają się ogromne wypieki na moich policzkach.

- Chyba wiem co chciałeś mi powiedzieć, domyślam się. - skierował swój wzrok w kierunku drewnianej podłogi i po chwili ruszył w stronę wyjścia - przepraszam Harry -powiedział i opuścił moją sypialnię, co zabolało mnie jeszcze bardziej, poczułem porządne ukłucie w sercu i ponownie schowałem twarz w kolanach czekając aż kolejna fala gorzkich łez wydostanie się na powierzchnię. Nienawidzę mojego życia! Żałuję że go pocałowałem... żałuję wszystkiego!

~~ kilka miesięcy później ~~

*Oczami Louisa*

Trasa minęła nam bardzo szybko, nie mieliśmy za wiele czasu dla siebie, ale za to grono naszych fanów znacznie się powiększyło. Byliśmy bardzo zajęci, popołudniami przesiadywaliśmy w studiach nagraniowych pracując nad nowymi utworami na naszą pierwszą płytę, a wieczorami koncerty, i tak codziennie. Nie ukrywam, że nas wszystkich porządnie to wymęczyło. Po skończonej trasie koncertowej managerowie przyznali nam zasłużony urlop. Padło na lipiec. Idealny czas na wypoczynek - lato, słońce, plaża. Żyć nie umierać! Postanowiliśmy wszyscy razem wybrać się na Festival w Leeds który będzie trwać okrągły tydzień, i wystąpią ja nim nasi ulubieni wykonawcy. Każdy z nas spakował wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy, wzięliśmy również dwa namioty w których będziemy spać. Nie przeszkadzają nam takie warunki, najważniejsze że nie będziemy spać pod gołym niebem! Spakowaliśmy wszystkie rzeczy do mojego Range Rovera, i jako że jedyny mam prawko – ja prowadziłem. Podczas drogi wygłupom nie było końca, chłopaki na tyłach zaczęli się nawet jedzeniem obrzucać, a jedna z żelek wylądowała w moim nosie! Śpiewaliśmy jedną z naszych piosenek z albumu „What makes you beautiful” I nie możemy się doczekać na nagrania do teledysku! Dojechaliśmy ma miejsce po niespełna trzech godzinach, samochód zaparkowałem na pobliskim parkingu i ruszyliśmy na poszukiwania miejsca kempingowego. Rozejrzeliśmy się dookoła, i aż się troiło w oczach od tych wszystkich kolorowych namiotów. W końcu znaleźliśmy jakieś miejsce, było blisko lasu, ale nie przeszkadzało nam to. Zaczęliśmy rozbijać namioty: ja, Liam i Zayn zajęliśmy się większym namiotem podczas gdy Harry i Niall rozkładali mniejszy, a raczej próbowali go rozkładać. Gdy ja, Liam i Zayn skończyliśmy rozkładać, postanowiłem pomóc z mniejszym namiotem.
- Daj to. - wziąłem Harry'emu dość długi drut z ręki i pokazałem jak naciągnąć na niego materiał.
- Sami damy sobie robię. - odpowiedział nakładając ramiona na klatce piersiowej.
- No właśnie widzę. - zawołałem Liama i razem z młodszym kolegą szybko postawiliśmy mniejszy namiot.
- Dzięki. - powiedzieli prawie jednocześnie. Widziałem tą niechęć w oczach Harry'ego, praktycznie był cały czas zły. Nie rozmawialiśmy od czasu tego przypadkowego pocałunku, właściwie to unikaliśmy siebie na wszystkie możliwe sposoby. Ja go nie unikałem, to on zaczął mnie unikać, chodził obrażony na cały świat, więc ja po prostu odwdzięczyłem mu się tym samym! Nie rozumiem jego zachowania przez te ostatnie miesiące, kompletnie....
Gdy miałem już odchodzić, zrobiłem krok w stronę Liama, nagle poczułem czyjąś rękę na moim ramieniu.
- Louis, możemy porozmawiać? - powiedział Harry dość smutnym tonem
- ekhm.... jasne że tak. - odpowiedziałem.
- Ale .. na osobności. - pociągnął mnie za nadgarstek do pobliskiego lasku. Zatrzymaliśmy się na niewielkiej polanie. - Louis, przepraszam.
- Haz, ale za co ty mnie przepraszasz? Przecież nic się nie stało.
- Za ten pocałunek, to zniszczyło całą naszą przyjaźń, byłeś na mnie za to zły, przecież wiem o tym. - złapał się w skrępowaniu za szyję.
- Nie byłem zły. Po prostu potrzebowałem chwili na przemyślenie, to ty zacząłeś zachowywać się tak dziwnie, unikałeś mnie i tak dalej. - nastała chwila ciszy.
- No bo ja... i ty … a myślałem że jesteś zły i … przepraszam! - przytulił się do mnie mocno, odwdzięczyłem mu się tym samym, moje ręce swobodnie powędrowały na jego plecy. Tego właśnie mi brakowało! Jego bliskości, zapachu, uśmiechu. Brakowało mi Harry'ego. Po chwili nie odrywając się od siebie znaleźliśmy się na polanie swobodnie leżąc i obserwując zachód słońca. Druga ręka Hazzy powędrowała na moją klatkę piersiową. Po chwili loczek chciał jednak cofnąć rękę, postanowiłem go zatrzymać i jeszcze bardziej docisnąłem ją do siebie. Na jego twarzy pojawił się jeszcze szerszy niż dotychczas dobrze mi znany uśmiech.
- Tęskniłem za tym.
- Wiem Hazza, ja też i to bardzo. Cieszysz się z tego wyjazdu?

- No jasne! Spędzimy trochę czasu razem, odpoczniemy i zrelaksujemy się.
- I posłuchamy głośnej muzyki co i tak robiliśmy przez ostatnie dobre kilka miesięcy – obydwoje zaczęliśmy się śmiać.
- Tommo, mam pytanie – zaczął młodszy spoglądając w moim kierunku
- Tak?
- Myślałem czy może... moglibyśmy być razem w namiocie. Ale w tym mniejszym, dwuosobowym. - szczerze to zaskoczyło mnie to pytanie. Na plus oczywiście.
- No jasne – uśmiechnąłem się do niego. Rozmawialiśmy jeszcze przez chwilkę leżąc swobodnie na polanie, nawet nie zorientowaliśmy się kiedy zrobiło się całkowicie ciemno. Postanowiliśmy wrócić do namiotów, szczerze to nie podoba mi się las nocą. Te wszystkie dziwne odgłosy, są serio przerażające. Nagle poczułem mocny ścisk mojej ręki. To był Harry, kurczliwie trzymał moją rękę, co mi absolutnie nie przeszkadzało.
- Boże, Louis słyszysz to!? To chyba wilki!
- Harry, nie panikuj to nie wilki, to pewnie tylko... - próbowałem wymyślić cóż to może być. Sam nie wiedziałem , więc przyspieszonym krokiem, a właściwie to w biegu szukaliśmy wyjścia z lasu. Po kilku minutach ujrzeliśmy dobrze nam znane namioty, i odetchnęliśmy z wielką ulgą. Naszym oczom ukazało się niewielkie ognisko rozpalone pomiędzy naszymi namiotami, Niall, Liam i Zayn piekli sobie nad nim kiełbaski oraz pianki.
- A wy co tacy przestraszeni? - zapytał Zayn
- Gdzie byliście? - dorzucił Liam
- ehmmm... zwiedzaliśmy okolicę. - powiedziałem puszczając rękę Harry'ego i ze skrępowaniem położyłem ją na moim karku. Znalazłem jakieś dwa patyki, nadziałem na każdego z nich po kiełbasce, jeden wręczyłem loczkowi, drugi sam trzymałem i dołączyliśmy do reszty przy ognisku.
- Planował ktoś z was zająć mały namiot? - zapytał Haz. Chłopaki pokręcili głowami, na znak że nie. - Mogę ja i Lou go zająć? Nie będziecie mieli nic przeciwko?
- Jasne że nie – odpowiedział Niall.
- Ja i Liam i tak plakowaliśmy zająć duży namiot. - powiedział Zayn przyciskając do siebie Li.
- To dlatego że się wiercisz!
- Ja? Ja się wiercę? Miałem na uwadze twoje dobra i twój wiecznie wiercący się tyłek! - wszyscy wybuchli śmiechem. Przez resztę wieczoru każdy z nas wypił po jednym piwie i dla równowagi zjedliśmy po dwie kiełbaski. Rozmawialiśmy, śmialiśmy się aż do późnych godzin. Około godziny 2:30, gdy ognisko zaczęło powoli przygasać, poczułem czyjąś głowę na moim ramieniu. Loczki zaczęły gilgotać moją szyję, od razu wiedziałem że to Harry.
- Śpiący? - szepnąłem do niego
- Troszkę. - odpowiedział
- Idziemy spać?
- Mhmmm – mruknął. Pożegnaliśmy się zresztą, i ruszyliśmy w stronę naszego namiotu.

__________________________________________
Przepraszam że tak długo musieliście czekać na rozdział. :(
Najpierw szkoła, poprawianie ocen a gdy miałam już praktycznie rozdział napisany to komputer mi padł :/
Dziś rano pisałam cały rozdział na nowo aby móc jak najszybciej dodać.
W wakacje rozdziały będą się pojawiać częściej, obiecuję :)
12 komentarzy = dodaję następny.
PS: Zmieniłam nazwę twittera z @FunWithLouis na @FunWithLarry :)
Pozdrawiam !! ;*